Dziś coraz częściej mówimy o miłości do siebie. I dobrze. To znak, że zaczynamy rozumieć, jak ogromne znaczenie ma poczucie własnej wartości i akceptacja siebie w świecie pełnym presji.
Ale myślę, że miłość do siebie nie zaczyna się od zachwytu nad sobą.
Zaczyna się od wiary.
Od cichego:
może jednak znaczę więcej, niż mi się wydaje.
może potrafię więcej, niż myślę.
Bo zanim nauczymy się kochać siebie, musimy uwierzyć, że jesteśmy warte tej miłości.
Miłość do siebie to proces
Ja dopiero uczę się kochać siebie. To proces trudny, pełen zwątpienia. Są dni, kiedy widzę w sobie siłę, drogę, wysiłek. Kiedy czuję, że jestem wystarczająca.
Ale są też takie dni, gdy nie czuję się ze sobą dobrze.
Kiedy łatwiej o krytykę niż o akceptację siebie.
Kiedy widzę tylko wady, a zalet nie zauważam.
I wiem, że wiele z nas tak ma.
Bo nauczono nas wymagać od siebie, a nie pokazano jak być dla siebie czułą. Nie powiedziano, by traktować siebie jak najlepszego przyjaciela.
A przecież gdy ktoś bliski upada, nie odbieramy mu wartości.
Dlaczego więc odbieramy ją sobie?
Dlaczego wiara w siebie jest pierwszym krokiem?
Wiara w siebie to fundament miłości do siebie.
Bez niej każda porażka staje się dowodem „że się nie nadaję”.
Z nią — jest doświadczeniem, z którego mogę wyciągnąć wnioski.
Żyjemy w świecie nieustannych porównań, oczekiwań i wyzwań. Dlatego tak bardzo potrzebujemy silnego poczucia własnej wartości. Bo gdy wiesz, że Twoja wartość jest wewnątrz, trudniej Cię złamać.
Kiedy kochasz siebie i znasz swoją wartość:
– trudniej Cię wykorzystać,
– trudniej wmówić Ci, że jesteś „za mało”,
– łatwiej stawiasz granice,
– łatwiej podnosisz się po upadkach.
Miłość do siebie to nie egoizm.
To tarcza.
To narzędzie przetrwania w świecie.
To wewnętrzne bezpieczeństwo.
Jak uczyć dzieci miłości do siebie?
Za mało mówi się o tym, że miłości do siebie trzeba uczyć od początku.
Uczyć dzieci, by:
– mówiły do siebie czule,
– nie definiowały się przez porażki,
– potrafiły powiedzieć: „popełniłem błąd, ale nadal jestem wartościowy”,
– traktowały siebie jak kogoś, kogo warto wspierać.
Bo rozwój osobisty nie zaczyna się w dorosłości. Zaczyna się wtedy, gdy dziecko słyszy — i zaczyna wierzyć — że jest ważne.
Miłość do siebie w praktyce
Miłość do siebie to nie wielkie deklaracje.
To codzienna decyzja, by być dla siebie dobrym — nawet wtedy, gdy coś się nie udało.
To przypominanie sobie, że zasługujesz na szacunek, wsparcie i czułość — również od siebie samej.
Ja wciąż się tego uczę.
Czasem robię krok w przód, czasem dwa w tył.
Ale wiem jedno — chcę być dla siebie miejscem, do którego mogę wrócić bez wstydu.
A Ty?
Czy potrafisz dziś powiedzieć do siebie coś dobrego — nie dlatego, że wszystko wyszło idealnie, ale dlatego, że jesteś?
Może miłość do siebie zaczyna się od jednego zdania wypowiedzianego szeptem:
„Jestem dla siebie ważna. I to wystarczy.”
w Mojej Głowie 